Main Menu

CD releases

VisiSonor webshop


Visit the VisiSonor webshop for the latest CD releases and more!


L'etat c'est moi

(English version will be published soon)

 

Het project L'état c'est moi neemt als inspiratiebron een zorgvuldige keuze van vijf karakteristieken van de Franse dansvormen: geraffineerde esthetiek, kettingstructuur, expressieve frasering, duidelijk vorm en complexe eenvoud, samenhang tussen affect en expressie. Het programma bestaat uit nieuwe werken van inventieve componisten zoals Arnoud Noordegraaf, Roderik de Man, Ingeborg Poffet (Duitsland), Christoph Theiler (Duitsland), originele arrangementen uit de Franse barok (Rameau, Couperin, Hotteterre) en het gebruik van live elektronica. Het programma wordt uitgevoerd door het Duo MARES (Esra Pehlivanli-altviool en Marko Kassl-accordeon). Een aantal werken maken gebruik van video en elektronica, uitgevoerd door Jorge Isaac.

 

 

In 2005 zegt de beroemde Argentijns bandoneonist Dino Saluzzi tijdens het “Jazz op het Dak” festival in Amsterdam: “Op een bepaald moment, ergens verscheen de agressiviteit in de tango. Als een militaire mars. Wie heeft het bedacht om zo te spelen? Ik weet niet waar dat militaire, agressieve vandaan komt, maar dit is fout. Dat is niet onze muziek.”

 

Toen componist Nico Huijbregts gevraagd werd een stuk voor Duo MARES (Esra Pehlivanli/altviool & Marko Kassl/accordeon) te schrijven, moest hij denken aan dit interview. De bandoneonist Saluzzi laat terwijl hij spreekt ter illustratie afwisselend het marsachtige, militaire en het zoete, zangerige, melancholieke van de tango horen. Het is deze scherpe tegenstelling die Huijbregts trof en de basis heeft gelegd voor zijn “Falsche Tango”.

 

De artistieke uitgangspunt van dit project is geïnspireerd door het werk van Huijbregts: het verkennen van ‘foute tango’, wat resulteert in flarden muziek die elkaar snel opvolgen, waarin zijn militaristisch karakter steeds overheersender wordt, en de zoetheid van de tango een verdwijnende herinnering wordt.

 

 

L'état c'est moi (De staat, dat ben ik) is een uitspraak die wordt toegeschreven aan Lodewijk XIV (1638-1715), alias de Zonnekoning (Le Roi-Soleil).

 

Lodewijk XIV was duidelijk een absolute koning. Hij nam in zijn eentje de macht over het hele land, en zei dat niemand anders dan hij iets mocht zeggen over de wet.

 

Mensen vóór de tijd van de Franse Revolutie waren allemaal erg gelovig. Lodewijk XIV had het volk verteld dat hij aangesteld was door God. Hij regeerde met de droit divin, wat betekent goddelijk recht. Hij maar dan ook alleen hij besloot wat de mensen mochten geloven.

 

Tijdens de Hollandse Oorlog bereikte hij het toppunt. Hij beschouwde de oorlog als een soort toneelstuk. Hij had macht over Frankrijk en over de rest van europa. Niet alleen over de politiek, maar ook de stijl van de kleding, inrichting, dans en muziek.

 

De invloed van Lodewijk XIV op muziek was enorm. Zijn tijd heeft bijzonder veel schitterende werken opgeleverd. In de zeventiende eeuw speelde de hofdans een grote rol aan zijn hof. Hij nodigde veel componisten uit op zijn paleis om voor hem te spelen en muziekstukken te schrijven. Een aantal keer per week vonden er verschillende soorten uitvoeringen plaats. Zo werd er aan ballet gedaan, toneelstukken gespeeld en concerten gegeven. Vaak deed de koning daar zelf ook aan mee.

 

Lodewijk XIV was een uitstekend danser, die in hofballetten een paar keer als Apollo optrad. De creatie en ontwikkeling van belangrijke dansvormen hebben in dat periode een prominente rol gespeeld. Dansvormen zoals  Sarabande, Passacaille, Chacone, Menuet, Passepied, Gavotte, Rigaudon, Bourée, Gigue, Gavotte, en Courante hebben sindsdien gediend tot grote inspiratie in de kunstwereld.

 

 

 Feuillet notatiemethode voor barokdans, ontworpen in opdracht van Lodewijk XIV

 

Het project L'état c'est moi neemt als inspiratiebron een zorgvuldige keuze van vijf karakteristieken van de Franse dansvormen:

  1. geraffineerde esthetiek
  2. kettingstructuur
  3. expressieve frasering
  4. duidelijk vorm en complexe eenvoud
  5. samenhang tussen affect en expressie

Dit zijn tevens de uitgangspunten voor componisten om nieuwe werken te schrijven. Het project wordt uitgevoerd door Duo MARES (Esra Pehlivanli-altviool en Marko Kassl-accordeon), onder artistieke leiding van Jorge Isaac. De betrokken componisten zijn o.a. Arnoud Noordegraaf (NL, 1974) en Roderik de Man (NL, 1941). De Duitse componisten Ingeborg Poffet (1965), Christoph Theiler (1959) en Pervez Mirza (1937, Duitsland/Pakistan) zullen ook worden betrokken.

 

In het programma staat het nieuw werk van Arnoud Noordegraaf voor altviool, accordeon, video en live elektronica centraal. Arnoud ontwikkelde een compositiestijl waarin de relatie tussen livemuziek en video een belangrijke rol speelt. In zijn interactieve composities wordt een hechte versmelting van noten en videomontage ervaren. In het kader van het vorige project ‘Falsche Tango” schreef Roderik de Man een prachtig nieuw werk, ‘Tangente’, voor altviool en accordeon. Voor L'état c'est moi zullen we weer van de expertise van De Man mogen genieten, dit keer een werk met live elektronica en surround audio.

 

Originele arrangementen uit de Franse barok (Rameau, Couperin, Hotteterre) zullen worden uitgevoerd tussen de nieuwe stukken, daar de combinatie altviool en accordeon zeer geschikt is voor muziek met basso continuo.
De totale lengte van het programma is 75 minuten.

 

Het concert wordt uitgevoerd door het veelzijdig altviool en accordeon duo, Duo MARES (Esra Pehlivanli en Marko Kassl) en Jorge Isaac als gast (blokfluit & elekrtronica).